Κατάθεση ψυχής

Χαμένος μες τη μουσική
κι η πίεση ασφυκτική
Κοιτάζω έξω τις ψιχάλες
και σκέφτομαι λύπες μεγάλες

Ψευδαίσθηση, μια άλλη φύση
που το μυαλό μου θα αρρωστήσει.
Διλήμματα, σκέψεις, εικόνες
στο δέρμα μου παγοκολόνες.

Ζωή βγαλμένη από ταινία,
ανέντιμη σαν κοινωνία.
Κι οι ερωτήσεις να ξεσπούν
σε ξεγυμνώνουν, σε μεθούν.
Στου εαυτού μου το κρυφτό
κουράστηκα να ακροβατώ.

Παλιά έψαχνα αποδοχή
-σκέψη παράλογη, τρελή.
Κι όσα φοβάμαι να σου πω

ΨΈΜΑΤΑ! Μάλλον γι’ αυτό.