Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2014

Kintsugi

Ψυχές καμωμένες από πηλό, ψημένες κι εύθραυστες. Μα τα καλυμμένα  σημάδια είναι κομμάτι της ιστορίας τους. Μένουν να μας καλύπτουν ότι δεν μπορούμε να θυμόμαστε. Δοχεία τα σώματα, δοχεία για τις ψυχές. Κι όποιος πέρασε, άφησε το σημάδι του σαν μουσική.  Είναι όμως κάτι μελωδίες που τα κομμάτια τα πληθαίνουν, και που ξυπνούν το παρελθόν. Μ΄εσένα να χάνεσαι σα ρεμπέτης στον καπνό και το ποτό κι εμένα μαγεμένο απ'το τραγούδι σου.

Δεν ξέρω γιατί αυτό το τραγούδι, από τα τόσα που μπορούσα να ταιριάξω

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου