Στην αγάπη που δεν γύρισε

Μονάχος πορεύομαι, πιο δυνατός
λέω τις νύχτες στον εαυτό μου
Άραγε σκέφτεται αυτός
πως πλημμυρίζει το μυαλό μου;

Δεν έχω κάτι να ξεχάσω
μα ούτε και να θυμηθώ
πάντα φοβόμουν μη σε χάσω,
τις νύχτες πριν να κοιμηθώ.

Γκρίζος, θλιμμένος ο ουρανός
πέφτει σαν πέπλο στην καρδιά μου,
μα των ματιών σου ο ωκεανός
βάφει γαλάζια τα όνειρά μου.