Santu Paulu

Μαύρες φιγούρες ξεπροβάλλουν
ψάχνοντας κάποιον να τσιμπήσουν
φόβο τυλίγουν τους ανθρώπους
με τον ιστό τους, πριν δειπνήσουν.

Τσίμπημα παραλυτικό
φέρνουν οι νύχτες του Αυγούστου
μες το δικό μας θεατρικό
λικνίζομαι σαν ταραντάτος.

Κι αν δεν με τσίμπησε αράχνη
μα των ματιών σου το ταξίδι,
Σικελιανό χορό αρχινάς
στης σκέψης μου τ'αποκαΐδι.


Ότι έζησες σαν ελευθερία, φοβάμαι θα σε φυλακίσει.
Κι ο έρωτας που ένιωθες, πάει καιρός που είχε σβήσει.